Tuesday, 22 October 2013

Puisi' Manusia biasa'



Manusia biasa

Sungguh
Semakin yakin langkah ku
Menapak jalan juang ku
Ciptakan sejarah hidupku
Bersama cinta yang sempurna

Maafkan aku
Bila yakin ku mencintaimu
Ku puja kau dalam nafasku
Belum terucap,
Karena aku manusia biasa

Aku tak sanggup berucap
Aku akan berusaha bahagia
Melangkah
Kan ku terima lebih
Ku tepis kurang mu
Sungguh

Cerita ini begitu indah bagiku
Kisah ini begitu sempurna untuk ku
Kenangan ini begitu sulit ku tinggalkan
Tapi karena ku hanya manusia biasa
Terpaksa ku lepas kisah hari ini
Menatap hari esok bersama mentari

Namun ,,,,,
Hati ku terasa beku
Jantung ku berdegup kencang
Aku seolah terbang
Tak percaya

Kau berdiri di hadapan ku
Tersenyum menatap ku
Aku tak percaya….

Aku gila…
Aku mengkhayal….
Sesaat aku tersadar
Benar itu dirimu ?

Indah senyum mu, sandar di pipi ku
Aroma ke sucian mu menerpa ku
Pandangan mu berlabuh
Gemetar tubuh ku
Deraian tangis bahagia
Membasahi peluk mu

Semakin jelas di wajah mu
Rangkaian Bintang-bintang
Tersenyum, memeluk
Bersama bulan kita bertemu.

Indah bunga mawar ini
Semakin lekat di hati ku
Bersama serbuk-serbuk kasih
Menghiasi taman kehidupan ku
Hadirmu , damai kan sujud ku.
Tapi…..
Karena aku manusia biasa
Biarkan aku menjaga mu
Ijinkan aku menemani mu
Duduk lah sejenak di sini
Aku ingin kau dengar
Cerita singkat  ku ungkap
Bahwa aku tulus

Karena aku manusia biasa
Yang memiliki khilaf
Benar dan salah
Kurang dan lebih

Maka tunjukan salah ku
Benarkan jalan ku
Lengkapi kurang ku
Isilah rongga-rongga hatiku
Bersama kita.


Malam ini
Semilir angin malam
Membawa pesan rindu ku
Ingin menepis usang
Mengusap tangis di mata ku

Harap kau datang
Merangkul kalbu
Warnai cawan jiwa demi bersatu
Aku dan indah senyum mu
Menatap Dalam impian yang siap kita juang.
Tapi
Tanpa aku berucap
Aku bisu mencintaimu
Namun rasa ini tak kan membisu.




created : tofha 


1 comment:

  1. terima kasih sudah singgah di cerita hidup ku, momen ini akan abadi tersimpan rapi di dalam senyum ku

    ReplyDelete